به سوی فردایی بهتر

همه میدونیم که اولویت بندی امور یکی از مهمترین مهارتهای افراد موفق است ولی چرا در عمل خیلی از اوقات نمیتوانیم آن را در زندگی خود پیاده کنیم؟ نگارۀ پیش روی شما نکاتی است که میتواند در این زمینه مفید باشد: چیزهای کوچیک را فراموش کنید: وقتی دارید اولویت بندی می کنید، هرگز تسلیم این وسوسه نشید که “بذار اول چیزای کوچیک را حل کنم بعد میرم سراغ چیزای مهم.” هیچ وقت از اولویت های کوچیک شروع نکنید تا این که کم کم به کارهای مهم و اصلی برسید. به خودتون اجازه ندید که گرفتار فعالیت های کم اهمیت بشید. اصل را فدای فرع نکنید. همون طور که ونگوگ گفته: “چیزهایی که بیشتر اهمیت دارند، نباید دستخوش (وابسته به) چیزهایی که کمتر اهمیت دارند بشوند.” تمایل ذاتی بشر اینه که از قانون مقاومت و سختی کمتر پیروی کنه. در مدیریت زمان و کارهای شخصی، یعنی این که ما یک گرایش ذاتی به شروع کردن وظایف کوچک داریم، فکر می کنیم که همین که گرم شدیم، می تونیم بریم سراغ کارهای بزرگتر و بهره وری خودمون را افزایش بدیم. این اون چیزیه که من فهمیدم. وقتی که شما با وظایف کوچیک شروع می کنید، این وظایف مثل خرگوش ها در فصل بهار شروع می کنند به زیاد شدن. وقتی شما شروع می کنید به انجام دادن وظایف کوچیک، به سمت وظایف کوچک بیشتری جذب می شوید که روش کار کنید و در نهایت شما هیچ بهره وری ای افزایش نداده اید. هرچه بیشتر و سخت تر کار می کنید، وظایف بیشتری به وجود می آیند. در آخر روز، از پا در می آیید درحالی که هیچ کار ارزشمندی انجام نداده اید. پس با مهمترین کارتون شروع کنید. خرگوشها فقط شما را به رنبال خود میکشند و در نهایت هیچ دستاورد بزرگی نخواهید داشت! حالا ۵سوال کلیدی برای تنظیم کردن اولویت ها وجود داره: این ها سوالاتی هستند که شما می ت به سوی فردایی بهتر...ادامه مطلب

یه سلام پر از انرژی مثبت و حال خوب خیلی وقته که وبلاگ نویسی رو گذاشته بودم کنار.....اولین پست این وبلاگم رو که گذاشتم 18 سالم بود و تمام فکر و ذکرم شده بود این وبلاگ آخه فکر میکردم همیشه اینقدر ذهنم آزادهبا سخت تر شدن درسم و درگیر شدن با فضای های دیگه ازجمله کار,دوره های مختلف و... نتونستم به وبلاگ نویسی ادامه بدم اما خوب از اونجایی که خیلی علاقه به این کار دارم دوباره برگشتم که بنویسم و تصمیم دارم این وبلاگ رو به مسائل روزانه خودم اختصاص بدم....اما مسئله مهم اینکه وبلاگ اصلی من با همین آدرس در سرور بلاگ اسکای هستش ولی خوب به دلیل کمبود امکاناتی که بلاگ اسکای نسبت به بلاگقا داره تصمیم گرفتم تمامی مطالب وبلاگم رو با همون تاریخ و زمان به بلاگفا منتقل کنم که البته از اون 650 پست فقط یکسری شو انتقال دادم.... و در نهایت اینکه امیدوارم لحظات خوبی رو در وبلاگ من داشته باشید  به سوی فردایی بهتر...ادامه مطلب

به نظر شما باید چه جوری زندگی کرد؟   مثل یه آدم بزرگسال یا مثل یه بچه!؟!  من دوست دارم مثل یه بچه ی بزرگ زندگی کنم....  آخه بچه که باشی زود می بخشی... بچه که باشی در اوج ناراحتی با یک بوسه عزیزت آروم میشی... بچه که باشی هر رویایی رو هرجوری که دوست داری میسازی و اگر بهش نرسیدی افسوس نمیخوری که حقیقت چی بوده، دوباره از فردا صبح یه رویا جدیدی رو میسازی... بچه که باشی به همه کمک میکنی حتی به کسی که ازش دلخوری... بچه که باشی خفن ترین شیطنتت میشه یواشکی خوراکی خوردن، نخوابیدن ظهرا، نقاشی رو دیوار، بازی با سروصدای زیاد و.... بچه که باشی بدون اینکه فکر کنی پس اندازت چقدره، دوستت واسه کادو تولدت چقدر هزینه کرده و چقدر در آینده واست نفع داره و.... تمام تلاشت رو میکنی تا یه کادو عالی براش تهیه کنی که حسابی خوشحالش کنی.... بچه که باشی بدون اینکه قضاوت دیگران برات مهم باشه دهنت رو 2 متر باز میکنی (طوری که زبون کوچیکت معلوم بشه) و از ته دل میخندی... تو جمع دوستات مثل بچگی هرکسی ادا و جوک بیشتری بلد بود تا همه رو بخندونه محبوب تره نه هرکی لباس بهتری و پول بیشتری و.... داشته باشه. بچه که باشی وسیله جدیدت رو با ذوق نشون همه میدی... بچه که باشی وقتی به یکی از آرزوهات میرسی طوری به خودت می بالی انگاری یکی از بنده های برگزیده خدایی... بچه که باشی واسه خرید یه وسیله جدید تا چند روز ذوق داری... بچه که باشی وقتی میری به هتل یا رستوران جدید وقتی وسیله جدیدی یا مدل رفتار جدیدی از پرسنل می بینی چشمات برق میزنه و میگی ااااااااااااااااا چه باحااااااااال بچه که باشی هُل میزنی واسه زودتر پوشیدن لباس های جدیدت... بچه ی بزرگ که باشی واسه یه اتفاق هرچقدرم کوچیک تا مدتی ها خوشحالی و میخندی به سوی فردایی بهتر...ادامه مطلب