بچه ی بزرگ

به نظر شما باید چه جوری زندگی کرد؟  

مثل یه آدم بزرگسال یا مثل یه بچه!؟! 

من دوست دارم مثل یه بچه ی بزرگ زندگی کنم.... 

آخه بچه که باشی زود می بخشی...

بچه که باشی در اوج ناراحتی با یک بوسه عزیزت آروم میشی...

بچه که باشی هر رویایی رو هرجوری که دوست داری میسازی و اگر بهش نرسیدی افسوس نمیخوری که حقیقت چی بوده، دوباره از فردا صبح یه رویا جدیدی رو میسازی...

بچه که باشی به همه کمک میکنی حتی به کسی که ازش دلخوری...

بچه که باشی خفن ترین شیطنتت میشه یواشکی خوراکی خوردن، نخوابیدن ظهرا، نقاشی رو دیوار، بازی با سروصدای زیاد و....

بچه که باشی بدون اینکه فکر کنی پس اندازت چقدره، دوستت واسه کادو تولدت چقدر هزینه کرده و چقدر در آینده واست نفع داره و.... تمام تلاشت رو میکنی تا یه کادو عالی براش تهیه کنی که حسابی خوشحالش کنی....

بچه که باشی بدون اینکه قضاوت دیگران برات مهم باشه دهنت رو 2 متر باز میکنی (طوری که زبون کوچیکت معلوم بشه) و از ته دل میخندی...

تو جمع دوستات مثل بچگی هرکسی ادا و جوک بیشتری بلد بود تا همه رو بخندونه محبوب تره نه هرکی لباس بهتری و پول بیشتری و.... داشته باشه.

بچه که باشی وسیله جدیدت رو با ذوق نشون همه میدی...

بچه که باشی وقتی به یکی از آرزوهات میرسی طوری به خودت می بالی انگاری یکی از بنده های برگزیده خدایی...

بچه که باشی واسه خرید یه وسیله جدید تا چند روز ذوق داری...

بچه که باشی وقتی میری به هتل یا رستوران جدید وقتی وسیله جدیدی یا مدل رفتار جدیدی از پرسنل می بینی چشمات برق میزنه و میگی ااااااااااااااااا چه باحااااااااال

بچه که باشی هُل میزنی واسه زودتر پوشیدن لباس های جدیدت...

بچه ی بزرگ که باشی واسه یه اتفاق هرچقدرم کوچیک تا مدتی ها خوشحالی و میخندی، اون اتفاق طوری خوشحالت میکنه و تو دلت قند آب میشه که انگاری راستی راستی همه دنیا رو بهت دادند.... یه اتفاق کوچیک مثل اینکه وقتی زردآلویی بر میداری و شروع به خوردنش میکنی به هستش که میرسی میبینی ااااااااااااااااااااااااااااایول بدون نیاز به شکستن میتونی مغزش رو بخوری...

مواظب کودک دورنتون باشید 

پ.ن :

صد البته که بزرگسال بودن هم کلی مزایا داره و دلیل اینکه از مزایا بزرگسالی ننوشتم این بود که فکر میکنم همه ما به اندازه کافی از این مزایا با خبریم و این مزایا بچه بودن هستش که از یاد خیلی هامون رفته 

به سوی فردایی بهتر...